وقتي كه ترانه با تو بودن را سرودم ،انديشيدم كه عشق يعني مرگي تازه .و من عاشق شدم و مردم .سياهي شب را با لغزش اشك هايم بر روي گونه ها ي خود حس كردم و حاصل عشق خود را دروغي بيش نديدم اما باز ماندم .غزل ها را از نو سرودم و تو را رها نكردم شب و روز به تو فكر كردم و فهميدم كه ديگر وجود ندارم . چونكه مرا نابود كرده بودي و من اين نابدي را عشق ميپنداشتم . عشقي كه در دل من با دردو رنج جوانه زد ،غنچه داد ، گل داد و هنوز هم برايم مقدس و زيباست .من عشق را ستايش ميكنم و ايمان دارم كه هيچ چيز نميتواند بين منو تو جدايي بيندازد . تو در حالي كه با من نيستي ولي هر لحظه ، ثانيه به ثانيه با من هستي ------------- معبود من تنهايي را با تو دوست دارم و با ياد تو همسفر لحظه هاي خسته دلم ميشوم . بي تو لحظه هاي زندگيم پوچ و بي رنگ است و بودن بدون يادت ،سردو خاكستري .كاش نگاهت را از من دريغ نكني كه جز تو تكيه گاهي ندارم

http://www.king-of-night.blogfa.com